العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

54

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

اى على در مجازات چهار چيز شتاب مىشود : مرديكه به تو نيكى كند در برابر بدى كنى ، مرديكه بر او ستم نكنى او بر تو ستم بكند مردى كه با او پيمان بندى و به پيمانت وفا كنى او تو را بفريبد ، مرديكه به او پيوند كنى او ببرد . اى على هر كس بىتابى بر او پيروز شود آسايش از او كوچ كند . اى على دوازده خصلت است كه براى مسلمان سزاوار است آنها را ياد بگيرد هنگامى كه سر سفره مينشيند چهار تاى از آنها واجب است ، چهار تا مستحب ، چهارتا ادب ، اما واجب شناختن غذا و بسم اللَّه گفتن ، سپاسگزارى ، خوشنود شدن بامر خدا ، امّا مستحب نشستن بر پاى چپ ، خوردن با سه انگشت ، از جلو خود خوردن ، ليسيدن انگشتها اما آنچه كه ادب است لقمهء كوچك ، جويدن غذا ، كم نگاه كردن بچهره‌ى حاضرين ، شستن دو دست . اى على خداى عز و جل بهشت را از دو خشت آفريد يكى طلا و ديگرى نقره ديوارهايش را ياقوت و سقفش را زبرجد و ريگهايش را لؤلؤ و خاكش را از زعفران و عطر اذفر قرار داد بعد بهشت را فرمان داد كه سخن با من بگو و سپس بهشت گفت : « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ » ، مسلم خوشبخت است كسى كه وارد من شود ، خداى جل جلاله فرموده : سوگند بعزت و بزرگيم وارد بهشت نميكنم كسى كه باده‌گسارى را ادامه ميدهد ، وارد نميكنم سخن چين و همكاران سلطان را و نه مردى كه خود را شبيه زن كند و نه كسى كه گور را مىشكافد و نه گمركچى و نه كسى كه پيوند خويشاوندى نكند و نه قدريه « 1 » را . اى على كافرند بخداى بزرگ ده طايفه از اين امت : سخن چين ، ساحر ديوث « 2 » و كسى كه در مقعد زنى به حرام دخول كند و نزديك‌شونده به چهار پا ، ازدواج‌كننده‌ى با محرم خود ، سخن چين در ميان دو نفر ، فروشنده‌ى اسلحه بكفار ، منع‌كننده زكات ، كسى كه استطاعت پيدا كند و به حج نرود . اى على وليمه‌اى نيست مگر در پنج چيز در عروسى ، در وقتى كه خدا

--> ( 1 ) منكرين قضا و قدر الهى . ( 2 ) كسى كه مردى را پهلوى زنش بياورد .